Posbank

Beekhuizen Beekhuizenroute (4) Herikhuizerveldroute (9) Rozendaalse Veldroute (7.5) Emma Pyramideroute (4)
Bezoekerscentrum Natuurmonumenten Herikhuizerveldroute (9) Kammen (5.5)  Rolstoelpad ‘Op Heuven’ (1.7) Schaapskooi (2)
Koepel de Kaap Asselt (3.4) Herikhuizerveldroute (9) Kammen (5.5) Schaapskooi (2) NS-route (11.5)
Lappendeken Carolinahoeveroute (4.5) Panoramaroute (4.5) Simon Carmiggeltroute (3) 

Naam: Rozendaalse Veldroute
Kleur/Lengte: Zwart 7.5 Km.
Startpunt: P-plaats Beekhuizenseweg, nabij camping Beekhuizen

De route begint bij de parkeerplaats aan de Beekhuizenseweg, nabij camping Beekhuizen. Eerst loopt u  langs een watertje waarna u deze oversteekt en aan de andere kant van het water weer terug loopt. De route wordt hier duidelijk aangegeven met houten vierkante paaltjes met daarop een zilverkleurig plaatje van de gemeente Rheden. Daaronder is dan een stukje kunststof vastgemaakt in de kleur van de wandeling.

Na enige tijd loopt u langs een vervallen en leegstaand dranklokaal. U passeert een soort ingang van een bunker?

En gaat u een beetje het bos in. Op een gegeven moment steekt u de weg over en loopt u via kleine slingerende paadjes de heuvel op. Hier volgt u op een gegeven moment een fietspad en komt dan uit bij een heel groot heideveld, waar u vervolgens helemaal omheen en doorheen loopt. Onderweg kunt u een aantal keren genieten van een schitterend uitzicht over de heide. De route loopt op dat moment door een groot hondenuitlaatgebied, waar zij natuurlijk vrij rond mogen lopen. De aanwezige honden hebben gelukkig alleen oog voor elkaar. Nu komt u af en toe routepaaltjes tegen waarvan of het zilverkleurige plaatje ontbreekt of het routeplaatje. Verder ziet u ze ook oranje gespoten of verbrand. Jammer. Nadat u bij een parkeerplaats bent uitgekomen gaat de route weer het bos in, weer over kleine kronkelende paadjes.

U loopt nu weer naar een parkeerplaats toe en gaat daarna links weer het bos in. Na enige honderden meters ziet u aan uw rechterhand een uitkijktoren staan. Deze biedt u vast een mooi uitzicht over dit gebied. Dit keer ben ik er niet ingeklommen. 

Daarna gaat de  weer verder en loopt u al afdalend weer terug naar de parkeerplaats.

De paden zijn zowel ver- als onverhard en u loopt over zand, bosgrond en fietspad. De route staat over het algemeen goed aangegeven, maar helaas door vandalisme is het af en toe even opletten.

Naam: Kammen
Kleur/Lengte: Zwart 5.5 Km.
Startpunt: P-plaats ‘Koepel de Kaap’ Posbank

De wandeling begint bij de parkeerplaats ‘Koepel de Kaap’.  Vervolgens loopt u naar links naar een klein houten huisje waar ijs en drinken te koop wordt aangeboden. Hier gaat de wandeling aan de rechterkant steil naar beneden door het hek. Beneden gekomen heeft u meteen een idee hoe de wandeling eruit gaat zien. U staat namelijk in een schitterend heidegebied. De eerste kilometer loopt u over zandachtige paden door dit gebied. onderweg komt u bordjes tegen met het opschrift ‘veepad’. Vervolgens gaat de route langs het paviljoen waar u wederom een drankje kunt nuttigen en even naar het toilet kan. Even een opmerking tussendoor over het toilet. Ik ben blij dat u hier naar het toilet kunt, alleen veel privacy heeft u niet. Voor de heren valt het nog wel mee, maar voor de dames is het niet echt prive!

Daarna volgt u de route verder door het bos naar beneden naar de weg. Het is hier behoorlijk klimmen en dalen. Daarna gaat u door een afgerasterd gebied naar het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten. In het afgerasterde gebied lopen wilde zwijnen en IJslandse paarden.

Bij het bezoekerscentrum is een tuin waar u doorheen kunt lopen, verder is er een hutje te zien met bijenkorven. In het centrum kunt u informatie halen over de routes die hier lopen, maar ook even naar het toilet. Hiervandaan gaat de wandeling door een aantal weilanden langs een groot huis met een soort dierentuintje. Daarna gaat de wandeling verder door het bos met nog een aantal stevige klimmetjes en afdalingen. Ook komt u langs de schaapskooi. De wandeling loopt ook nog langs twee vennetjes. Hierna is het nog even flink klimmen. Het laatste gedeelte van de wandeling gaat over de heide door het graas gebied van de IJslandse paarden. U komt langs de ‘Pos bank’  en gaat via het smalle zandpaadje langs de asfaltweg weer terug naar de parkeerplaats Koepel de Kaap. 

De route staat goed aangegeven al is het soms even zoeken, verder veel boomwortels op de paden, maar veelal brede paden. Ook zitten er veel trappen in de paden.

Naam: Herikhuizerveldroute
Kleur/Lengte: Geel 9 Km.
Startpunt: P-plaats Beekhuizen nabij camping Beekhuizen

Voor de fervente wandelaar een heerlijk afwisselende route langs vele uitzichten en doorzichten, varens, en struiken onder de bomen. U ziet vele gebieden met heide waarlangs af en toe bankjes staan om even te kunnen genieten van het uitzicht.

Na het begin van de route welke wij gelopen hebben vanaf parkeerplaats Beekhuizen nabij camping Beekhuizen, loopt u onderlangs de beek aan de overkant van de weg. Daarna loopt de route een stukje langs de weg. Dan gaat u op een gegeven moment over slingerende paadjes rechtsaf het bos in. Na het hek in het afgerasterde deel volgt de eerste redelijke klim. Op een gegeven moment wordt u omringt door alleen maar varens, tenminste zo lijkt het. Van het een op andere moment houdt het varens gebied op en groeien er struikjes onder de bomen. Na enige tijd gaat dit weer over in varens. U komt uit bij een van metaal gemaakt uitkijkpunt. Hier kijkt u uit over een weiland waarin blijkbaar veel dieren rond moeten lopen.

Tijdens deze wandeling komt u geregeld IJslandse pony’s tegen. Zij doen niets alleen vreten ze helaas de bomen kaal. Niet van bladeren, maar ze eten de schors van de bomen. Na enige tijd, veel klimmen en afdalen, komt u bij de Schaapskooi uit. Tijdens onze wandeling liepen ze allemaal buiten, goed in de gaten gehouden door de hond van de herder. Vervolgens loopt u richting het bezoekerscentrum “Veluwezoom”. Hier kunt u even naar het toilet of even in de bibliotheek zoeken naar wat u tegen bent gekomen.

Vervolgens gaat de wandeling verder over slingerende paden stijgend en dalend en kunt u wilde zwijnen tegenkomen. Na enige tijd loopt u dit schitterende graasgebied uit en komt u op een zandpad uit welke u naar een meertje leidt. De route volgt keurig het meertje en u komt zelfs langs een klein watervalletje. Na enige tijd langs het beekje gelopen te hebben komt u weer uit op de plek waar u bent begonnen.

De route staat zeer goed aangegeven, hier en daar wel even opletten. Door de begroeiing wordt u het zicht af en toe ontnomen op de bewegwijzering. Wij raden u aan goed schoeisel aan te trekken. De bospaden bestaan zowel uit bosgrond (harder) als uit rulle zandgrond. Als u tussen de rijen bomen doorloopt komt u veel boomwortels tegen in de paden. Verder moet u rekening houden met heel veel klimmen en natuurlijk weer afdalen. Door de afwisselende omgeving vinden we dit echt een aanrader. Wij hebben er ongeveer drie uur over gedaan.  

Naam: Carolinahoeveroute
Kleur/Lengte: Rood 4.5 Km.
Startpunt: P-plaats Lappendeken De Steeg

Deze route start vanaf de parkeerplaats bij de Lappendeken. Dit is een natuurgebied bij de Posbank welke u kunt bereiken door in het plaatsje De Steeg een weg omhoog te nemen over het spoor. Deze weg leidt u door een bosgebied heen waar u na zonsondergang niet meer mag komen.

Deze rondwandeling gaat door de Onzalige Bossen. U loopt over enkele prachtige oude koninklijke jachtwegen. Het is de kortste weg naar het pannenkoekenhuis De Carolinahoeve. De route kunt u verlengen door bij de  Carolinahoeve de blauwe rondwandeling erbij te nemen. (dit staat te lezen op het route-informatiebord)

Het eerste gedeelte van de wandeling loopt via een asfaltweggetje het bos in. Aan uw linkerhand ziet u een weiland liggen welke door de wilde zwijnen geheel is omgeploegd. Het asfaltweggetje gaat over in een zandpad en na een paar honderd meter gaat de route rechtsaf het bos in. Hier volgt een route met veel klim en daal werk en met slingerende bospaden, maar ook kleine laantjes. Na het pannenkoekhuis gaat u linksaf en komt u door een hekje heen. Aan uw rechterhand ziet u een weiland. Hier kwamen wij de wilde zwijnen tegen, met jonkies. Op de foto zijn ze helaas niet te zien. Mijn camera kon ze helaas niet genoeg dichtbij halen.

Een van die laantjes loopt temidden van een rij dikke bomen. Eerst naar boven daarna naar beneden. Schitterend gewoon. Daarna gaat het pad linksaf en komt u veel varens tegen. Er staan er heel veel. Tijdens de wandeling kunt u ook mountainbikers tegenkomen. Een aantal van hun paden lopen over het wandelpad.

De route staat heel goed aangegeven. De paden zijn prima te belopen. Het gedeelte tussen de dikke bomen door is natuurlijk niet echt lekker te belopen. Verder zijn er veel paden met nogal wat boomwortels erin.

Naam: Panoramaroute
Kleur/Lengte: Geel 4.5 Km.
Startpunt: Zie hieronder

Als u vanuit Velp de Broekhuizerweg omhoog volgt en bij het paviljoen links af slaat richting de Steeg komt u uit op een parkeerplaats waar drie wandelingen starten: Carolinahoeveroute, Panoramaroute en Simon Carmiggeltroute.

Een rondwandeling naar de Posbank, die wordt gekenmerkt door de fraaie uitzichten over het stuwwallenlandschap van Veluwezoom en door het zangvogelrijke oude bos van ’t Asselt. Bij Koepel de Kaap of bij de Posbank is de wandeling te verlengen door de zwarte rondwandeling (Kammen) erbij te nemen. Deze heeft sterke hoogteverschillen. U komt dan langs het Bezoekerscentrum Veluwezoom en de schaapskooi. (dit staat te lezen op het route-informatiebord)

Een heerlijke te lopen route met veel uitzichten over een schitterend gebied. De paden zijn prima te bewandelen, wel veel boomwortels. De route staat perfect aangegeven. Onderweg komt u over een bruggetje (over een lager liggend fietspad) dat u naar een weide voert met IJslandse pony’s. Hiervoor moet u wel eerst door een hek. Het gebied is afgerasterd. Daarna komt u bij een huisje langs waar u even kunt genieten van het uitzicht over de heide en een drankje. Via zandpaden met trappen en kleine slingerende paadjes langs de asfaltweg komt u bij het paviljoen. Hier kunt u even naar het toilet of genieten van het uitzicht en een drankje. Iedereen noemt dit gebied ‘De Posbank’, maar eigenlijk heet het Herikhuizerveld. Posbank is genoemd naar de bank die op een prominente plaats bij het paviljoen staat. Vanaf deze bank genoemd naar de heer Pos, kunt u over de heide uitkijken.

Het volgende gedeelte van de wandeling gaat via smalle paadjes door een dicht en hoog varenbos. Deze varens zijn wel 2 meter hoog. Daarna volgt de route hetzelfde pad als de Carolinahoeveroute (hierboven beschreven). Hier eindigt de route.

Naam: Simon Carmiggeltroute
Kleur/Lengte: Wit 3Km.
Startpunt: Zie hieronder

Als u vanuit Velp de Broekhuizerweg omhoog volgt en bij het paviljoen links af slaat richting de Steeg komt u uit op een parkeerplaats waar drie wandelingen starten: Carolinahoeveroute, Panoramaroute en Simon Carmiggeltroute.

De route begint aan de parkeerplaats. Eerst loopt u via een pad langs de geparkeerde auto’s over een wildrooster naar het begin van de Panorama- en de Simon Carmiggeltroute. Beide routes lopen het eerste deel over hetzelfde pad, waarna u links afslaat bij de driesprong. De route loopt voornamelijk over verharde paden. In de route zitten aardige klimmetjes en natuurlijk de bijbehorende afdalingen. 

Zo nu en dan komt u een boomstronk tegen met daarop veel zwammen. De route staat prima aangegeven. Onderweg staat er een bankje met daarbij een bord met daarop aangegeven waarom dit de Simon Carmiggeltroute heet. 

Tekst op het bord
De Simon Carmiggeltroute voert u over de kronkelige paden van het landgoed Rhederoord. Het is bekend dat Simon Carmiggelt hier dikwijls wandelde en dat hij op den duur elk paadje kende. Eind jaren vijftig kwam Simon Carmiggelt (1913-1987) namelijk – op aanraden van Wim Kan – voor het eerst in De Steeg. In dit dorp en in de stilte van de aangrenzende bossen vond de stadsmens Carmiggelt rust en deed hij nieuwe inspiratie op. Aanvankelijk was hij vaste klant van het befaamde hotel De Engel. Vanaf 1962 verkoos hij cafépension Benvenute (beter bekend als café Hekkelman) als zijn vaste stek, omdat hij liever tussen de gewone mensen verkeerde. In dit dorpscafé had hij jarenlang een vaste kamer. Simon Carmiggelt had, als hij op Steeg verbleef, de gewoonte om ’s middags een boswandeling te maken. Daarna, in de late middaguren en de vroege avond werkte hij aan zijn kronkels. Onder deze titel had hij een door velen geliefde column in het Parool.